Αγ. Φιλούμενος: συναξάρι

 

 Γεννήθηκε με το κοσμικό όνομα Σοφοκλής στη Λευκωσία το 1913 και είχε έναν δίδυμο αδερφό τον Αλέξανδρο. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς άνθρωποι και μεγάλωσαν τα παιδιά τους με την αγάπη για το Χριστό. Η γιαγιά του η Λωξάντρα μάζευε κάθε Κυριακή όλα τα εγγόνια της και τα πήγαινε στην εκκλησία. Ο Φιλούμενος και ο Αλέξανδρος όταν τελείωσαν το δημοτικό αναχώρησαν για το ιστορικό Μοναστήρι του Σταυροβουνίου για να ζήσουν την ασκητική ζωή, χωρίς να πουν κάτι στους γονείς τους. Ο πατέρας αναζήτησε τους δίδυμους στη Μονή και αφού τους βρήκε πήγαν να προσκυνήσουν στην εκκλησία. Τα παιδιά είπαν στον πατέρα τους ότι θέλουν να μείνουν στο μοναστήρι. Εκεί πήραν πολύτιμες γνώσεις και συμβουλές από σπουδαίους πνευματικούς πατέρες, οι οποίοι πρότειναν να φοιτήσουν τα αδέρφια στο Γυμνάσιο. Οι δίδυμοι ήταν παράδειγμα προς μίμηση για τους συμμαθητές τους λόγω της ταπεινότητας και της πίστης τους στο Χριστό. Τα δύο αδέρφια έγινα μοναχοί το 1937 και πήραν τα ονόματα Φιλούμενος και Ελπίδιος. Ο Φιλούμενος πήγε στους Αγίους Τόπους ακρίτας και φρουρός σε πολλά διακονήματα και προσκυνήματα. Με πολλή ταπείνωση και αγάπη στον Κύριο προβάλλει παντού τη διακονία του. Μερικοί φανατικοί Εβραίου που ζούσαν εκεί του ζητούν να εγκαταλείψει το μέρος, αλλά ο Φιλούμενος με θάρρος και με πίστη στο Χριστό αρνείται. Μία ομάδα φανατικών Εβραίων μπήκε στο ναό και θανάτωσε τον Φιλούμενο. Η κηδεία του έγινε στις 4 Δεκεμβρίου 1979. Τέσσερα χρόνια μετά την ταφή του έγινε η εκταφή του ιερού σώματος του νεομάρτυρα Φιλούμενου και όλοι όσοι βρέθηκαν εκεί είδαν ότι το σώμα του νεκρού πατέρα ήταν ανέπαφο τελείως και ευωδίαζε όπως και άλλα ευλογημένα λείψανα αγίων.